فروشگاه اینترنتی جوبوک

تعيين پارامترهاي موثر بر جدايش مغناطيسي تر كارخانه فرآوري سنگ آهن گل گهر در این مقاله موضوعات جدايش مغناطيسي تر، کنسانتره آهن، سولفور، گل گهر بررسی می شوند در اين تحقيق راههاي بهبود فرآيند جدايش تر با استفاده از پارمترهايي همچون دانه بندي، درصد جامد، ميزان خردايش،
دور جداكننده مورد آناليز و بررسي قرار گرفته است .

در کنسانتره جداکننده مغناطيسي تر ، ذرات زير ٦٣ ميکرون به دليل اگلومره شدن و به هم چسبيدگي
داراي بيشترين ميزان سولفور است.
- ذرات بالا ي ١٢٥ ميکرون دارا ي بالاترين ميزان بازده ي جدايش هستند، که به نظر مي رسد به دليل عدم
وجود مشکلات ناشي از آگلومره شدن و همينطور رسيدن به درجه آزادي مناسب ذرات باشد.
بهينه بار ورودي ١٢٥ ميکرون است که در ذرات بالاتر و همينطور پايين تر از مقدار با افزايش عي ار d٨٠ -
سولفور مواجه هستيم.
- پالپ حاوي ٣٥ درصد جامد، بهترين كارايي جدايش را داراست . در درصد جامد پايين تر ميزان بازيابي
آهن از ميزان خوبي برخوردار نيست و در درصد جامد بالاتر نيز با ميزان سولفور بالا و همينطور اختلال در
جدايش مواجه مي شويم.
- با افزايش دور جداکننده توازن بين نيرو ي مغناطيسي و گريز از مرکز کمتر شده و به جدايش بهينه نزديک
مي گردد که البته داراي يک حد مجاز به دليل کاهش سطح تماس مواد با سطح جداکننده است.
- دنباله رو ي ذرات غير مغناطيسي و احاطه شدن ذرات حد واسط توسط ذرات ريز مغناطيسي از بزرگترين
مشکلات در جداي ش مغناطيسي است که نياز به تفرق کامل پالپ و دمغناطيس کردن ذرات مياني را ايجاب
مي نمايد.
- با کنترل خردايش مواد در آسيا ي گلوله اي مدار کارخانه، مي توان تا حدود زيادي از مشکلات ناشي از بالا
بودن سولفور دانه بندي هاي ريز را کاهش داد.